نقدي بر يك اشتباه عمدي

« هيس ! كودكان فرياد نمي زنند. »

ساعت درسي مورد تعرض قرار مي گيرد

و به نام حفظ قرآن مورد تصرف و اشغال و بهره برداري هاي غيرقانوني است.

نه شوراي خالي وزارت آموزش و پرورش و نه هيچ مسئول معزز ديگري،

حاضر به پاسخگويي نيستند. شايد به دليل ناآگاهي ايشان از درك عمق حادثه

به همين دليل هم هيچيك از معظمين احساس نگراني نمي كنند.

كسي متجاوزان را دستگير و مجازات نمي كند.

خبرگزاري ها به دلايل مشخص در سكوت محض رسانه اي از انتشار واقعيت ها سر باز مي زنند.

مدبران مشغول آمار تراشي و تدارك جشن بزرگ آخر سال،

به دنبال ثبت ركود در ايران و جهان و احيانا در كتاب گينس ( guiess ) هستند.

و مدارس و مربيان مشغول آزار روحي كودكان به نام طرح ميلي و « اجباري » حفظ جزء 30 قرآن

« و كودكان معصوم كه نبايد فرياد بزنند. »