نقد، احقاق حق است؛ اما حق چه کسی؟
1- حق علم : اولین حقی که باید در نقد احقاق شود، حق علم است. حق علم این است که اصیل از بدیل شناخته شود.
2- حق عالِم : در حالت سلبی، منظور این است که عالِم را از زندان وهم خود نجات دهیم. نقد برای این است که عالم دو چشم پیدا کند، یعنی چشمی از بیرون بر چشمی از درون اضافه شود، اگر با یک چشم ببیند، دچار سوگیری خواهد شد.
3- حق متعلم : عالِمان شاگردانی دارند که آثار عالمان و دانشمندان را میخوانند و اگر نقدی نباشد، در زندان عالِم گرفتار خواهند شد. نقادی یعنی اینکه افق جدیدی پیش روی متعلم گشوده شود و متعلم به بلوغ فکری برسد.
4- حق نقد : هر کسی حق دارد نقد کند، به شرطی که حق آن را به جا بیاورد و به طور سلبی و ایجابی میتوان به آن پرداخت. در حمله کردن به نقاط ضعف علمی باید مانند جراح، بیرحمانه عمل کرد، اما در رابطه با شخصیت نویسنده، باید دست به عصا بود و توجه بسیاری به آن کرد.
برچسب:
نویسنده: پویا زمانی