تقديم به دانش آموزان وطن

طفلان وطن

در کشور من ارزش قرآن به « ثواب » است.
فکر و عملش هست، ولی پشت نقاب است.

با آن که دم از دولت قرآن زند ایشان
اما نه چنین شیوه، نه تعلیم کتاب است.

آزردن طفلان وطن، حکمت دین نیست،
حفظی که کند مضطرب، آن عین عذاب است.

گر شکوه کنی یا که بپرسی ز دلیلش
گویند : که کافر شده ای !!! این چه جواب است؟!!

اینها ز چه از فکر و عمل هیچ نگویند؟
زین فتنه چرا مام وطن یکسره خواب است؟

تحمیق وطن بهر امیران شده عادت
زیرا که چنین حیله تو را شیوه ناب است.

چون سوره بخوانيد و ندانيد، غمی نیست،
زان آیه بترسند که آن حرف حساب است.

فهمیدن قرآن و عمل، شرط تلاوت
این نقطه بیداری این خانه ز خواب است.

یک آیه و صد سوره بخوان، فرق ندارد
چون در تو تدبر نبود، هر دو حجاب است.

در مکتب قرآن نبود خواندن بی فهم
این شیوه تحمیلی حُـکّـام مَـناب ¹ است.

بی دینی مردم سببش « جهل مرکب » ²
این شیوه حکیمانه ترین حفظ سراب است.

صد رشته بود فتنه شیطان و در این راه
با فکر و عمل نقشه او نقشه بر آب است.

در جمع ثوابی تو و او در پی معـنا
گویی که چرا وضع من این گونه خراب است ؟!!!

ای کاش که من شاعر این شعر نبودم،
در کشور من شاعر این شعر، کباب است.

پاورقي ...

1- مناب : نيابت كردن، جانشين و وكيل ديگران شدن

2- جهل مركب : انسان چیزی را نداند و به نادانی خویش نیز توجه نداشته باشد، بلکه اعتقاد داشته باشد از کسانی است که به آن امر آگاهی دارد، مانند کسانی که اعتقادات فاسد دارند و خیال می کنند به حقایق آگاه اند، در حالی که در واقع ناداناند.