شعر: چوب تر از تربیت منبر شود

چوب تر از تربیت، منبر شود

یا عصای دست پیغمبر شود

یا شود کشتی نوحی، یا قلم

یا که با اذن خدا اژدر شود

همنشین در همنشین دارد اثر

آهن سندان‌نشین، خنجر شود

تربیت، تأثیر در اشیا کند

قطره در لای صدف، گوهر شود

سگ، چو با اصحاب کهف آید به غار

نیست آن سگ، طرفه ای دیگر شود

تربیت را قابلیت لازم است

آهن و مس کی تواند زر شود؟!

در مکان وحی، چون فرزند نوح

با بدان آید، ز نوحی در شود

تربیت، نااهل را بی حاصل است

سنگ خارا کی گل احمر شود؟!

تربیت با آدمیت واجب است

توشه راه تو تا محشر شود

خارج از ظلمت شود، آید به نور

آن که عشقش، هادی و رهبر شود

تربیت کرده محمد را خدا

یک شبان با تربیت، بوذر شود

تربیت رمز بقای هستی است

هر که بیند، قنبری دیگر شود

آسیه در مرکز فرعونیان

پیرو پیغمبر اطهر شود

گر به قرآن، تربیت گردد کسی

نامش از عرش خدا برتر شود

گر شود پویا به قرآن تربیت

جان او، چون چشمه گوهر شود